Dlaczego tak myślę? Watykan ma na świecie poważne problemy z charyzmatykami – dokładnie zaś z ruchami zielonoświątkowymi. O tym jak poważnie Watykan traktuje ten problem świadczyć może chociażby ostatnia wizyta Benedykta XVI w Brazylii, w której populacja katolików gwałtownie spada z powodu odpływu owych do kościołów zielonoświątkowych z nazwy i praktyki. W Polsce to zjawisko także spotykane – świadczy o tym spora liczba odpływających z kościoła wspólnot charyzmatycznych.

Jeśli zwrócisz uwagę na wypowiedzi ks. Trojanowskiego i podkreślisz słowa:

“szczególna nienawiść wobec wszystkiego, co święte”,
“mówienie w nieznanych językach”,

- uzyskasz metodę jaka będzie używana w walce o dusze wyznawców. Nie jest przecież tajemnicą, iż sfera sacrum w protestantyzmie (pojmowana dewocyjnie) wygląda inaczej niż w katolicyzmie. Nie jest niczym niezwykłym fakt, że protestantyzm ma specyficzny stosunek do symboli religijnych, w tym obrazów, świętych, Marii, kościoła jako instytucji, przeistoczenia, wody święconej etc. etc. Można czasami odnieść wrażenie, że nowo nawracający się zielonoświątkowcy (wywodzący się z katolicyzmu) ‘pałają szczególną nienawiścią’ do owych ‘świętych symboli’. Do tego mówią ‘nieznanymi językami’ w modlitwie.

Po wypowiedzi Watykanu w sprawie zwalczania ‘wyjątkowo wysokiej bezbożności’ wnioski wydają się oczywiste. Dodaj jeszcze do tego uprzednią Deklarację Kongregacji Nauki Wiary Dominus Iesus o jedyności i powszechności zbawczej Jezusa Chrystusa i Kościoła a stwierdzisz, że Watykan szykował się na wznowienie wojny z protestantyzmami różnej maści od przynajmniej 10 lat a teraz wytoczył ciężkie działa. Ostrzela protestantyzm z ‘satanistycznie opętanej’ armaty.